Υστερομυκηναικο Νεκροταφείο Περατής - Πόρτο Ράφτη

Σήμερα, ένα συννεφιασμένο πρωινό, αποφασίσαμε να αναζητήσουμε για ακόμη μία φορά αυτό το υστερομυκηναϊκό νεκροταφείο στο Πορτο Ραφτη. Επιστρέψαμε στον λόφο μετά την αποτυχημένη καλοκαιρινή μας εξόρμηση, τότε που η ζέστη και η πυκνή βλάστηση αλλά και τα χιλιάδες αυτοκίνητα των λουομένων είχαν μετατρέψει την αναζήτηση σε αδιέξοδο. Αυτή τη φορά, ο κόσμος ελάχιστος ,το φως πιο χαμηλό, ο αέρας βαρύς, σαν να ταίριαζε με τη σιωπή του τόπου.

Στην πλαγιά λοιπον του λόφου της Περατής, εκεί όπου η γη σχίζεται από μια μικρή ρεματιά, καταφεραμε να εντοπισουμε το σχεδόν λησμονημένο νεκροταφείο της Υστερομυκηναϊκής περιόδου. Ανάμεσα στους θάμνους και τα πεύκα, διακρίνονται τα ίχνη θαλαμοειδών τάφων, τέσσερις από τους οποίους διατηρούν ακόμη τους υποτυπώδεις, ρηχούς δρόμους — τα περάσματα που κάποτε οδηγούσαν τους νεκρούς στον τελευταίο τους οίκο. Περιλαμβάνει 192 θαλαμοειδείς τάφους σε πυκνή διάταξη, καθώς και 27 λακκοειδείς, .

Το μαλακό ασβεστολιθικό έδαφος, ευάλωτο στον χρόνο και στα καιρικά φαινόμενα, σε συνδυασμό με τη διαχρονική κρατική αδιαφορία, έχει οδηγήσει στην καταστροφή πολλών τάφων. Οι οροφές τους υποχωρούν, θάβοντας όχι μόνο λίθους και χώμα, αλλά και πολύτιμα ίχνη μνήμης. Έτσι, το νεκροταφείο της Περατής φθίνει αθόρυβα, σαν μια ιστορία που σβήνει χωρίς μάρτυρες, αφήνοντας πίσω της μόνο την ερώτηση: πόσο ακόμη θα αντέξει η μνήμη όταν η φροντίδα απουσιάζει;